Rubberachtige slierten op het strand van Katwijk?

Aangespoelde eiersnoeren van pijlinktvis  - Katwijk - © Zwitserw 28-05-2026

Wie deze week een strandwandeling maakte in Katwijk aan Zee, kon zomaar over iets heel bijzonders struikelen. Op 28 mei 2026 spoelden er namelijk opmerkelijke, gelei-achtige trossen aan op het strand. Het ziet er van een afstandje misschien uit als een aangespoelde kwal of een hoopje plastic, maar de werkelijkheid is veel fascinerender: dit zijn eiersnoeren van de pijlinktvis! In het voorjaar trekken pijlinktvissen (Loligo vulgaris) vanuit de diepere oceaan naar onze warmere kustwateren om te paren. De vrouwtjes leggen hun eieren niet alleen. Ze zoeken elkaar op en maken er een gezamenlijk project van.

Pijlinktvis

Elk vrouwtje produceert tientallen langwerpige, rubberachtige strengen vol met eitjes. Die slierten worden aan elkaar geknoopt en stevig vastgemaakt aan stenen, schelpen of harde structuren op de zeebodem. Zo ontstaat er één grote, harige eiertros. In zo’n tros kunnen wel duizenden inktvissen-in-wording zitten! Als je heel dichtbij kijkt, zie je de kleine witte stipjes (de eitjes) in de doorzichtige gelei zitten.

Normaal gesproken blijven de eieren veilig op de zeebodem liggen tot ze na een paar weken uitkomen. Soms staat er echter een sterke stroming of een harde wind. De trossen raken dan los van de bodem en spoelen aan op het strand.

Duizenden zeesterren aangespoeld op het strand van Katwijk

Het strand van Katwijk aan Zee ligt bezaaid met duizenden zeesterren. Op sommige plekken liggen de zeesterren in dikke lagen langs de waterlijn. Volgens een artikel van de NOS zijn de zeedieren waarschijnlijk door een harde aanlandige wind aangespoeld. Dit is niet uitzonderlijk, want zeesterren komen wel vaker in groepen langs de kust voor. Als de wind langere tijd vanuit een bepaalde richting komt en het heel hard waait, heb je dat ze aanspoelen. Door storm en stromingen kan de zeebodem waarop ze liggen worden losgewoeld, en vervolgens spoelen de zeesterren aan op de kustlijn. 

Zeesterren kunnen zich als ze bijvoorbeeld op een schelpdierbank of op rotsen liggen wel een beetje vasthechten, maar ze kunnen niet tegen “grof geweld”. Als de zeesterren eenmaal zijn aangespoeld, gaan ze dood. Wel zijn ze dan nog nuttig voor vogels, die de sterren opeten. Hoewel er nu duizenden op het strand liggen, loopt de zeester geen gevaar op uitsterven: in de Noordzee leven nog miljoenen zeesterren.

Zeesterren in dikke lagen langs de waterlijn - © zwitserw - Katwijk 30-11-2023

Duizenden zeesterren aangespoeld (01) - © zwitserw  - Katwijk 30-11-2023

Duizenden zeesterren aangespoeld (02)
 - © zwitserw  - Katwijk 30-11-2023

Hond verkent een laag zeesterren 
 - © zwitserw - Katwijk 30-11-2023

Zeesterren en zeewier
- © zwitserw  - Katwijk 30-11-2023

Zeesterren, wulk, zee-egels en tepelhoorn
- © zwitserw  - Katwijk 01-12-2023

Zie ook: Zeesterren

Veel aangespoelde zeesterren door storm Eunice

Op het strand van Katwijk zijn heel veel scheermesjes (Amerikaanse zwaardschede), strandgapers en vooral ook zeesterren aangespoeld als gevolg van de winterse storm Eunice. Door de storm is de zeebodem, waar zeesterren zich aan vastklampen, losgewoeld. De zeesterren kunnen zichzelf niet meer opnieuw op de zeebodem vastzetten en worden met de stroom meegevoerd en afgezet op het strand waar ze dood gaan.

Zeesterrenkerkhof - © zwitserw - Katwijk 23-02-2022

Aangespoelde zeesterren -
© zwitserw - Katwijk 23-02-2022

Aangespoelde zeesterren -
 © zwitserw - Katwijk 23-02-2022

Aangespoelde zeester -
© zwitserw - Katwijk 23-02-2022

Aangespoelde zeester en strandgaper
 - © zwitserw - Katwijk 23-02-2022

Jan-van-gent aangespoeld op het strand van Katwijk

Jan-van-gent aangespoeld op het strand - © zwitserw - Katwijk 02-12-2021

Een dik tapijt van harige mosdiertjes

Het strand tussen Katwijk en Noordwijk is voor een groot deel bedekt met een dik tapijt van harige mosdiertjes. Ze zijn met miljarden tegelijk aangespoeld. Op het strand vormen ze tapijtdikke lagen en op sommige plaatsen zijn zelf kniehoge dijken gevormd. Deze beestjes van 1 millimeter groot zijn belangrijk voor heel veel organismen in zee. Het harig mosdiertje (Electra pilosa) wordt ook wel harige vliescelpoliep of harig kantmosdiertje genoemd.

Harige mosdiertjes komen vooral voor in de Waddenzee, Noordzee en de Zeeuwse wateren. Ze leven van plankton en worden op hun plaats weer gegeten door zeeslakken, vissen, zee-egels en schaaldieren. Doorgaans leven ze in poliepenkolonies. Wanneer een poliepenkolonie zwaar overgroeid is, komt deze makkelijk los van de ondergrond door stroming of visserij. Zo rollen ze verder over de bodem en groeien de mosdiertjes aan tot bol- of worstvormige kolonies. Deze kunnen in grote aantallen aanspoelen op het strand. Op het moment dat ze aanspoelen gaan de mosdiertjes dood, want ze hebben het zeemilieu nodig om te overleven. Net als ieder ander levend organisme ontbinden ze als ze doodgaan en net zoals dode diertjes in schelpen gaan ze stinken.

Zie ook: Kijk op het strand

  

Harige mosdiertjes op het strand (02)
- © zwitserw - Katwijk 27-07-2022

Harige mosdiertjes op het strand (01)
- © zwitserw - Katwijk 27-07-2022

De Telegraaf 08-08-2022: Stank op strand Katwijk: ‘Gewoon niet te 

harden!’

NOS Jeugdjournaal 17-08-2022: Stranden liggen vol met stinkende mosdiertjes

RTVKatwijk 20-08-2022: Weg mosdiertjes

Aangespoelde tepelhoorn met heremietkreeft

 

Er spoelt een tepelhoorn, met daarin in heremietkreeft, aan op het strand van Katwijk. Een heremietkreeft is een tienpotige kreeft die in een slakkenhuis woont als bescherming voor het kwetsbare, weke achterlijf. Er zijn in de Noordzee twee soorten heremietkreeften, de kleine en de gewone. De gewone heremietkreeft is het meest talrijk. 

Op strand vind je de meeste heremietkreeften in een huisje van een alikruik, maar ook in de tepelhoorn. Als een heremietkreeft zodanig is gegroeid dat hij niet goed meer goed in het bestaande slakkenhuis past, gaat hij over naar een nieuwe, grotere schelp, bijvoorbeeld naar de tepelhoorn of de nog grotere wulk. Er vormt zich dan soms een rij van andere heremietkreeften. Ze zijn vooral geïnteresseerd in het slakkenhuis dat vrijkomt. De grootste kreeft in de rij betrekt de pas verlaten schelp, de tweede grootste kruipt snel in de schelp die daardoor weer vrijkomt, enzovoorts.

Gapers op het strand

KATWIJK - Door de noordwesterstorm is er van alles en nog wat op het strand aangespoeld, zoals Amerikaanse mesheften, zee- en slangsterren en ook heel veel strandgapers. De strandgaper is een tweekleppig weekdier behorend tot de familie van de Gapers. De stevige schelpen van de strandgaper zijn de grootste die op de Nederlandse stranden te vinden zijn. De strandgaper leeft in het zand van ondiep water en heeft kleppen die niet helemaal sluiten: ze 'gapen'. Daaraan heeft dit weekdier ook zijn naam te danken. 

Via de kleppen die niet helemaal sluiten kan het dier de sifon buiten de schelp brengen. Het weekdier houdt via deze in- en uitstroombuis (sifon) contact met het zeewater en haalt het voedsel op uit het water en scheidt het zijn uitwerpselen uit. Bij de strandgaper kan de sifon wel 20 cm lang worden. Oudere strandgapers graven zich steeds dieper in. Een strandgaper van tien jaar oud kan wel op 40 cm diepte ingegraven zitten. Losgewoelde schelpen kunnen zich niet opnieuw ingraven en sterven na enige tijd.

Aangespoelde schelp van een strandgaper (01) - © zwitserw - Katwijk 12-04-2021

Aangespoelde schelp van een strandgaper (02) - © zwitserw - Katwijk 12-04-2021

Strandgaper met uitstekende sifon
- © zwitserw 09-04-2021

Strandgaper - © zwitserw 09-04-2021

Strandgapers en mesheften (02)
 - © zwitserw 09-04-2021

Strandgapers en mesheften (01)
- © zwitserw 09-04-2021

Strandgapers met uitstekende sifons - © zwitserw 12-04-2021

Wulk

Wulk aangespoeld op het strand - © zwitserw - Katwijk 18-03-2021

Wulk - © zwitserw - Katwijk 18-03-2021

Eikapsels van Wulk - © zwitserw 19-03-2021

13 Wulken zoeken elkaar op in de winter from Dutch Maritime Productions on Vimeo.

De Wulk is een in zee levende kieuwslak. De meest gebruikte Nederlandse naam is wulk, maar die naam wordt ook voor andere slakkensoorten gebruikt. Het is een van de grootste huisjesslaksoorten uit de Noordzee. Alleen de Noordhoren is groter.

Eiertros van gewone pijlinktvis

Eiertros van gewone pijlinktvis - © zwitserw - Katwijk 02-06-2020

Anders dan het geleiachtige uiterlijk doet vermoeden, is het geen kwal maar een eiertros van de gewone pijlinktvis (Loligo vulgaris). Zo'n tros bestaat uit legsels van meerdere vrouwtjes, die hun eitjes in gelatineuze strengen afzetten. Eén streng bevat gemiddeld ruim honderd eitjes. Soms worden er eiertrossen van honderden strengen gevormd, waardoor het gewicht kan oplopen tot enkele kilo's. Bron:Natuurinformatie.nl. Zie: Geen sliertige kwal maar eiertros

Sun in a Bottle

Compass Jellyfish on the beach

Compass Jellyfish on the beach - © zwitserw - Katwijk 06-07-2017

Washed up on the beach

Slideshow zwitserw: Washed Ashore
Google afbeelding zoeken: Bottle Washed Ashore Katwijk

Washed ashore at sunset

Washed ashore at sunset - © zwitserw - Katwijk 16-12-2014

Slideshow zwitserw: Washed Ashore
Google afbeelding zoeken: Bottle Washed Ashore Katwijk

Lighting bottle at Katwijk Beach

Lighting bottle at Katwijk Beach - © zwitserw 08-02-2008

Slideshow zwitserw: Washed Ashore

Message in a Bottle?

"Gone Home" -  Digital collage 

Message in a Bottle? - Pastel painting by Nancy Poucher 01-02-2009

Empty bottle? - Picture by zwitserw - Katwijk 17-08-2007

Brightly lit bottle at low tide

Brightly lit bottle at low tide - © zwitserw - Katwijk 11-06-2010

Slideshow zwitserw: Washed Ashore

Message in a bottle

Message in a bottle - © zwitserw - Katwijk 03-03-2008

Perceptive Travel: Message en una Botella
Video zwitserw: Message in a bottle
Slideshow zwitserw: Washed Ashore

Vi stupirò: Bottles
Video Zwitserw: Sun in a bottle

Reanimatie van een gloeilamp

Reanimatie van een gloeilamp - © zwitserw 04-02-2008

Zelfde foto maar andere fotografen? - Lichtbron en Ilha Filmes

Nets and ropes washed up on the seashore

Nets and ropes washed up on the seashore - © zwitserw 06-02-2008

Veel zwaardschedes en zeesterren op het strand van Katwijk

De Amerkaanse zwaardschede komt oorspronkelijk voor langs de Noord-Amerikaanse oostkust. Hij werd in de jaren zeventig voor het eerst aangetroffen bij de Duitse Waddeneilanden en 1979 in de Waddenzee. Begin 1982 was de soort al vrij talrijk. In 1985 volgde in Katwijk de eerste waarneming buiten het waddengebied. 

Overal waar de schelp terechtkwam, groeiden de aantallen sterk. Nu is de soort op veel stranden in West-Europa de meest voorkomende. Het is niet bekend hoe de schelp hier terecht is gekomen. Er wordt verondersteld dat ze via het ballastwater van een schip in Europa zijn ingevoerd. Zie: Amerikaanse zwaardschede. Bron: Natuurinformatie

Veel mesheften (Amerikaanse zwaardschede) en zeesterren op het strand 
- © zwitserw - Katwijk 25-01-2012

Amerikaanse zwaardschede op het strand - © zwitserw - Katwijk 09-04-2021